پیام‌های تفسیر نور

1- در قيامت، ميان منافقان و مؤمنان گفتگوهاست. «يُنادُونَهُمْ»، (فعل مضارع نشان استمرار است) 2- گفتگوى منافقان از پشت ديوار و همراه با ناله و استمداد است. «يُنادُونَهُمْ» 3- در قيامت، خاطرات دنيوى فراموش نمى‌شود. «أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ» 4- همراهى فيزيکى و ظاهرى مهم نيست، همراهى فکرى و عملى لازم است. «أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ قالُوا بَلى‌» 5- خطر آنجاست که انسان خود را فريب دهد و زشت‌ها را با آنکه مى‌فهمد زشت است، زيبا ببيند. «فَتَنْتُمْ أَنْفُسَکُمْ» 6- آرزوهاى دور و دراز براى زندگى در دنيا، زمينه‌ساز شک و ترديد در مورد قيامت است. «وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْکُمُ الْأَمانِيُّ» 7- چه بسا شيطان با وعده آمرزش و بخشش الهى، انسان را فريب داده و او را به رحمت خدا مغرور مى‌سازد. «غَرَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ» «1». اعراف، 201. «2». انفال، 49. «3». احزاب، 12. تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 468