تفسیر نور (محسن قرائتی)
لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْکِتابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ «29»
تا اهل کتاب گمان نکنند که مسلمانان، راهى به فضل خدا ندارند (و همه امتيازات و الطاف دو چندانى مخصوص آنان است) و بدانند که فضل (و عنايت، تنها) به دست خداست، او به هر کس بخواهد آن را مىدهد و خداوند داراى بخشش بزرگ است.