هر چند در اين آيه سفارش شده که به بدهکار مهلت داده شود، ولى نبايد بدهکار از اين موضوع سوء استفاده کند. لذا اگر بدون عذر در پرداخت بدهى خود تأخير کند، گناهکار است.
در حديث آمده است: براى کسانى که بدون عذر، بدهى خود را نمىپردازند، گناهِ دزد نوشته مىشود. همچنان که براى مهلت دهندگان، پاداشى چون پاداش شهيدان ثبت مىشود. به هر روزى که به بدهکار مهلت داده شود، پاداش صدقه همان مبلغ براى طلبکار ثبت مىشود. «1»
گذشت از بدهکار نادار، براى شما بهتر است، زيرا:
الف: شايد فردا براى خود شما نيز اين صحنه پيش آيد.
«1». تفسير برهان.
جلد 1 - صفحه 445
ب: مال فراموش مىشود، ولى بخشيدن به نادار هرگز فراموش نمىشود.
ج: کسب رضايت دل محروم و رضاى خالق، از کسب درآمد بمراتب بهتر است.
در احکام فقهى آمده است: زندانى کردن بدهکار معذور، ممنوع است و در مواردى که شخص بدهکار واقعاً مالى نداشته باشد که بدهى خود راپرداخت کند، وظيفهى حکومت اسلامى است که بدهى او را بپردازد.