تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى‌ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ «12» وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً: و روان ساختيم زمين را چشمه‌ها، يعنى گردانيديم زمين را بر وجهى که گوئيا همه آن چشمه‌هاى منفجره بودند و جميع اجزاى آن به آب منقلب گشته، فَالْتَقَى الْماءُ: پس ملاقى شد آب آسمان به آب زمين، عَلى‌ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ: بر حالتى که اندازه کرده شده بود، يعنى بر قدرى که حق تعالى در آن تقدير فرموده بود و مشيت به آن تعلق يافته بود بدون تفاوت، يا بر حالى که مقدر و مستوى بود، يعنى حکم الهى به آنکه آبى که از آسمان نازل شود بر قدر آبى باشد که از زمين بيرون آيد هر دو مساوى که يک قطره بر يکديگر تفاوت نداشته باشد، يا بر امرى که حکم کرده شده بود در لوح محفوظ که هلاکت ايشان به طوفان باشد.