تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ «22»
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ: هر آينه بتحقيق آسان ساختيم ما قرآن را براى پند گرفتن يا حفظ نمودن، فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ: پس آيا هيچ پند گيرندهاى هست که از آن متّعظ شود و پند يابد.