تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ «27»
إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ: بدرستى که ما برانگيزاننده و بيرون آورنده شتر بوديم از سنگ بدان طريق که از حضرت صالح خواسته بودند، فِتْنَةً لَهُمْ: براى امتحان کردن ايشان، يعنى تا بر عالميان روشن شود که ايشان به سبب آن ايمان مىآورند يا نه. يا اينکه بندگان بدانند سبب عذاب ايشان از چه بوده. بعد از اخراج ناقه از سنگ به صالح خطاب فرمود: فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ: پس نگهبان ايشان باش که با ناقه چه مىکنند و صبر نما بر آزار آنها نسبت به تو و تعجيل نکن در عذاب ايشان پيش از وقتى که مقرر شده است نزول آن.