تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى فَعَقَرَ «29» فَکَيْفَ کانَ عَذابِي وَ نُذُرِ «30»
«1». حجر، 9.
جلد 9 - صفحه 359
پس آنان رفيقشان را صدا کردند، پس پذيرفت، دست به کار شد و شتر را از پاى درآورد. پس (بنگر) که عذاب و هشدار من چگونه بود؟