تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلاَّ آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ (34)
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً: بدرستى که ما فرستاديم بر ايشان بادى سنگ بارنده که سنگها بر ايشان مىريخت تا همه را هلاک کرد، إِلَّا آلَ لُوطٍ: مگر حضرت لوط عليه السّلام و دختران او، نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ: نجات داديم ايشان را از آن عذاب در وقت سحر، و آن سدس آخر شب بود که عذاب بر آنها واقع شد.