اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم حاصِباً إِلاّ آلَ لُوطٍ نَجَّيناهُم بِسَحَرٍ (34)
بدرستي که ما فرستاديم بر قوم لوط حاصب که سنگ ريزه باشد مگر آل لوط را نجات داديم در سحر، سه بلاء بر آنها متوجّه شد.
1: باران سنگ بر فرق آنها باريد.
2: چشمهاي آنها کور شد.
3: شهر آنها واژگون گرديد.
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم حاصِباً حاصب را تفسير کردند بصغار حجاره که بتوسط باد ريزش کرد.
إِلّا آلَ لُوطٍ فقط دختران لوط بودند که امر شد شبانه وقت سحر که تمام چشمهاي آنها خواب است مخفيانه از ميانه قوم بيرون روند، و دارد هفت شب طول کشيد تا آنها رسيدند بمرکزي که از شهرهاي قوم بيرون بود سپس امطار حجاره
جلد 16 - صفحه 362
شد نَجَّيناهُم بِسَحَرٍ.