تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ کُفَّارُکُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِکُمْ أَمْ لَکُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ (43)
بعد از ذکر اخبار مکذبان و بيان نوع عذاب ايشان به جهت تهديد اهل مکه فرمايد:
أَ کُفَّارُکُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِکُمْ: آيا کفار شما اى مشرکان عرب بهترند در شدت و قوت و عدد يا در کيش و ملت از اين گروه مکذبان که مذکور شدند از قوم نوح و هود و صالح و لوط و قبطيان. «استفهام انکارى است» يعنى ايشان از آنها در قوت و سطوت و کثرت و ملت بهتر نيستند، و چون آنها به چنگال عقوبت و عذاب گرفتار شدند، پس چرا ايشان معذب نتوانند شد. أَمْ لَکُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ: يا آنکه مر شما راست اى مشرکان برائتى در کتابهاى سماوى در ايمن بودن از عذاب، يعنى برات سماوى که مکتوب باشد بر نام شما که هر که از شما کافر شود و تکذيب پيغمبر نمايد ايمن از عذاب است.