تفسیر نور (محسن قرائتی)
«283» وَ إِنْ کُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا کاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُکُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَکْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَکْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
و اگر در سفر بوديد و نويسنده‌اى نيافتيد، وثيقه‌اى بگيريد و اگر به يکديگر اطمينان داشتيد (وثيقه لازم نيست.) پس کسى که امين شمرده شده، امانت (و بدهى خود را بموقع) بپردازد و از خدايى که پروردگار اوست پروا کند.
و شهادت را کتمان نکنيد و هر کس آنرا کتمان کند، پس بى‌شک قلبش گناهکار است و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد داناست.