اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَخرُجُ مِنهُمَا اللُّؤلُؤُ وَ المَرجانُ «22» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ «23»
بيرون ميآيد از اينکه دو دريا لؤلؤ و مرجان گفتند لؤلؤ مرواريد درشت است و مرجان مرواريد ريز و نقل کردند از بعض غواصين که لؤلؤ و مرجان از درياي شور بيرون ميآيد و فرمود:
يَخرُجُ مِنهُمَا اللُّؤلُؤُ وَ المَرجانُ بعضي جواب دادند که چون اينکه دو دريا بهم وصل شده يک دريا حساب ميشود از بعض آن اگر خارج شود از هر دو خارج شده چنانچه وَ جَعَلَ القَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً با اينکه قمر در يکي از آسمانها هست
جلد 16 - صفحه 377
و همچنين ميفرمايد: يا مَعشَرَ الجِنِّ وَ الإِنسِ أَ لَم يَأتِکُم رُسُلٌ مِنکُم انعام آيه 130 با اينکه رسل از انس بوده، بعضي گفتند درياي شيرين حکم لقاح دارد مثل گرد نر به درخت خرما و در بسياري از اخبار ماضيه از سلمان فارسي و سعيد بن جبير و سفيان ثوري و ابي ذرّ و إبن عبّاس و در برهان از حضرت صادق که فرمود: لؤلؤ و مرجان حسنين هستند که از دو درياي علوي و فاطمي خارج شدند بناء علي هذا اينکه آيات در شئون خمسه طيّبه وارد شده برزخ رسول خدا، بحرين علي و فاطمه، لؤلؤ و مرجان حسن و حسين.