برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 26)- ما همه فانی و بقا بس تو را است! باز در ادامه شرح نعمتهای الهی در اینجا میافزاید: «همه کسانی که روی آن [- زمین] هستند فانی میشوند» (کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ).
اما چگونه «مسأله فنا» میتواند در زمره نعمتهای الهی قرار گیرد؟ ممکن است از این نظر باشد که این فنا به معنی فنای مطلق نیست، بلکه دریچهای است به عالم بقا و دالان و گذرگاهی است که شرط وصول به سرای جاویدان عبور از آن است.
و یا از این نظر که ذکر نعمتهای فراوان گذشته ممکن است مایه غفلت و غرق شدن گروهی در زندگی دنیا و انواع خوردنیها و نوشیدنیها و لؤلؤ و مرجان و مرکبهای را هوارش گردد، لذا یادآوری میکند که این دنیا جای بقا نیست، و این تذکر خود نعمتی است بزرگ.