تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «286» لا يُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما کَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اکْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً کَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِينَ‌ خداوند هيچ کس را جز به اندازه توانايى‌اش تکليف نمى‌کند، هرکس آنچه از کارها (ى نيک) انجام دهد به سود خود انجام داده و آنچه از کارها (ى بد) کسب کرده به ضرر خود کسب کرده است. (مؤمنان مى‌گويند:) پروردگارا! اگر (در انجام تکاليف چيزى را) فراموش يا خطا نموديم، ما را مؤاخذه مکن. پرودگارا! تکليف سنگين بر ما قرار مده، آن چنان که (به خاطر گناه و طغيان) بر کسانى که پيش از ما بودند قرار دادى. پروردگارا! آنچه را (ازمجازات) که طاقت تحمل آنرا نداريم، بر ما مقرّر نکن و از ما درگذر و ما را بيامرز و در رحمت خود قرارده، تو مولى و سرپرست مايى، پس ما را بر گروه کافران پيروز گردان.