تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ (50)
نعمت 19- فِيهِما عَيْنانِ: در اين دو بهشت دو چشمهاند، تَجْرِيانِ: که روان مىشوند هر جا که بهشتيان اراده کنند در منازل عالى يا اسفل يکى تسنيم و ديگر سلسبيل. در معالم گويد يکى آب صاف و ديگر شربت لذيذ. و منبع اين دو چشمه کوهى است که از مشک از فراست. بعضى گفتهاند اين دو بهشت با اين دو چشمه کسى را باشد که از دو چشم او اشک روان از خوف خدا جارى گردد.