تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِيهِما مِنْ کُلِّ فاکِهَةٍ زَوْجانِ (52)
نعمت 20- فِيهِما مِنْ کُلِّ فاکِهَةٍ: در اين دو بهشت از هر نوع ميوه‌ها،
جلد 12 - صفحه 429
زَوْجانِ: دو صنف‌اند که متشاکل يکديگرند مانند تشاکل ذکر و انثى، و بدين جهت به زوجان تسميه يافته، و آن دو صنف يکى معروف است که در دنيا ديده باشند و ديگر غريب که نديده و نشنيده باشند. يا يکى تر و ديگر خشک چون انگور و کشمش و رطب و تمر و غير آن. از ابن عباس نقل شده که هيچ ميوه نباشد در دنيا از ترش و شيرين مگر آنکه در بهشت باشد حتى حنظل الا آنکه حنظل بهشت شيرين باشد.