تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ (62) وَ مِنْ دُونِهِما: و از نزديک آن دو بوستان که موعودند براى خائفان، جَنَّتانِ‌: دو بوستان ديگر است، يعنى اين دو بهشت نزديکترند به قصور و اماکن خائفان که در آن بوستان ديگر داشته باشد تا به سبب انتقال ايشان از دو جنت اول به اين دو جنت ديگر سرور و فرح ايشان مضاعف شود، چه آن دور خواهد بود از ملال و کلال که لازم طبع انسان است. تفسير برهان- جابر جعفى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که بهشت چهار است: دو تاى آن در فرمايش‌ «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ» شخص هيجان نمايد به شهوتى از شهوات دنيا و حال آنکه معصيت است، متذکر شود مقام عظمت و محاسبه پروردگار خود را و واگذارد آن را از ترس خدا؛ پس در اين آيه دو بهشت را فرمايد براى مؤمنين و سابقين، و اما دو بهشت ديگر فرمايش‌ «وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ» دو بهشت ديگر نزديک آن در فضل نه در قرب، و اين دو براى اصحاب يمين و اين دو بهشت يکى جنت النعيم و ديگر جنت‌ «1» منهج الصادقين ج 9 ص 136- 137. جلد 12 - صفحه 435 المأوى باشد «1».