تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِيهِما فاکِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ (68)
فِيهِما فاکِهَةٌ: در اين دو بهشت ميوههاى بسيار است، وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ: و خرما بنان و اشجار انار. تخصيص خرما و انار به ذکر با آنکه در تحت فواکه مندرجند، به جهت تفضل و مزيت آنهاست بر ساير فواکه، زيرا خرما با وجود تفکه غذائيت نيز دارد، و انار با آنکه فاکهه است مثمر دوائيت دارد به خلاف فواکه ديگر.
در کافى- از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: فواکه يکصد و بيست رنگ باشد، سيد آنها انار است «1».
و از آن حضرت مروى است که پنج ميوه بهشت در دنياست: انار امليسى، سيب شيسقانى، گلابى، انگور رازقى، رطب مشان «2».
«1» به نقل از نور الثقلين ج 5 ص 201 ح 71.
«2» مدرک ياد شده ص 200 ح 69.
جلد 12 - صفحه 437