تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الطُّورِ «1»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الطُّورِ: سوگند به طور سينا که کوه زبير است به مدين در ارض مقدسه که حضرت موسى عليه السّلام بالاى آن با حق تعالى تکلم نمود و کلام الهى را شنيد. و تخصيص اين کوه به جهت برکت و کثرت منفعت است در آن. 2- مراد مطلق کوه است که اوتاد زمين و منافعاند. 3- نزد ابن عباس کوهى است روينده نباتات است. 4- مراد دو کوهاند يکى تينا به جهت کثرت تين در آن، و ديگر زيتا به جهت بسيارى زيتون در آن. 5- نزد بعضى اسم عربى مشتق از طار يعنى سوگند به آنچه طيران نمايد از اوج ايجاد به حضيض مواد، يا از عالم غيب به عالم شهادت.