تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ «5»
وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ: و قسم به سقف بلند برافراشته، يعنى آسمان که مجمع انوار حکمت و مخزن اسرار فطرت است. 2- مراد آسمان دنيا که به منزله سقف زمين است. 3- نزد ابن عباس مراد عرش الهى است که جامع عجائب و غرائب است.