تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلى نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا «13»
يَوْمَ يُدَعُّونَ: عذاب واقع شود بر کفار در روزى که دفع کرده شوند کفار و معاندان به عنف، يعنى بيفکنند ايشان را از روى قهر و اجبار، إِلى نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا: بسوى آتش جهنم دفع کردنى و افکندنى به عنف و قهر. نزد بعضى مراد از (دع) آنست که خازنان جهنم دستهاى کفار بر گردنهاى ايشان بندند و موهاى آنها بر پشت پاى آنان بسته پس به روى افکنده به جهنم اندازند، و نزد اين حال به آنها گويند: