برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 44)- به دنبال بحثی که در آیات گذشته با مشرکان و منکران لجوج آمد، بحثی که برای هر انسان حقطلبی حقیقت را روشن میساخت، در اینجا پرده از روی تعصب و لجاجت آنها برداشته، میگوید: «آنها (چنان لجوجند که) اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان (برای عذابشان) سقوط میکند میگویند: (اشتباه میکنید، این سنگ نیست) این ابر متراکمی است» که بر زمین فرو میریزد! (وَ إِنْ یَرَوْا کِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً یَقُولُوا سَحابٌ مَرْکُومٌ).
کسانی که این قدر لجوج باشند که حقایق حسی را منکر شوند و سنگهای آسمانی را به ابرهای متراکم تفسیر کنند، با این که همه کس ابر را به هنگامی که نزدیک به زمین میشود دیده که چیزی جز مجموعه بخار نیست، چگونه این بخار لطیف متراکم میشود و تبدیل به سنگ میگردد؟
این افراد تکلیفشان در برابر حقایق معنوی روشن است.