اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَوحي إِلي عَبدِه‌ِ ما أَوحي «10»
مرجع ضمير فاوحي همان شديد القوي است و مفسرين اينجا در دست و پا افتاده‌اند گفتند: پس وحي نمود جبرئيل بعبد خدا و اينکه خلاف صريح آيه است که ضمير عبده و فاعل اوحي و فاعل ما اوحي يکي است همان شديد القوي است که ذات اقدس حق باشد، و اينکه وحي بدون واسطه ملک و جبرئيل بوده، چنانچه با موسي تکلم فرمود: إِنِّي أَنَا رَبُّک‌َ فَاخلَع نَعلَيک‌َ آيه 12 و ميفرمايد: وَ کَلَّم‌َ اللّه‌ُ مُوسي تَکلِيماً نساء آيه 162 و با آدم تکلم فرمود: يا آدَم‌ُ أَنبِئهُم بِأَسمائِهِم بقره آيه 31 و فرداي قيامت با بندگانش تکلم ميفرمايد.
و بالجمله خداوند قادر است مشافهة با بندگانش تکلم کند و هم پيغام بفرستد و معلوم است که اينکه وحي يک امر بزرگي که در پيشگاه الهي بسيار مهم و ارزنده بود و اينکه نيست جز امر خلافت و وصايت و ولايت علي و آل علي عليهم السلام، زيرا باصطلاح حکما ميگويند اثر مربوط بجزء أخير علت تامه است تا جزء اخير نيايد و نباشد اثر مترتب نميشود و امر ولايت جزء اخير ايمان و نجات و سعادت است و بر طبق اينکه مطلب اخبار بسياري داريم، و بسيار تعجب است از اينکه مفسّرين که برخورد باين اخبار نکردند حتي بعض مفسّرين خاصه يا العياذ منکر مسئله معراج شدند.