تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى (46)
مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى: از نطفه مذکر و مونث وقتى که جدا گردانيده شود از ايشان به جهندگى و ريخته شود در رحم. و آدم عليه السّلام و حوا از اين حکم
جلد 12 - صفحه 357
مستثنى‌اند. آفريده شود اين نطفه در رحم و به صورت انسانيه و حيوانيه رسد، و فايده خلق به طريق زوجيت بقاى توالد و تناسل است.