تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَزِفَتِ الْآزِفَةُ (57) پس به جهت تهديد فرمايد: أَزِفَتِ الْآزِفَةُ: نزديک ساعتى که نزديک شونده است. مراد قيامت است که موصوف باشد به نزديکى نظر به آنکه کل ما هو آت قريب هر چه آيندنى است نزديک باشد، چنانچه فرمايد «اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ» «1».