پیام‌های تفسیر نور

1- قيامت را دور نپنداريم. «أَزِفَتِ الْآزِفَةُ» 2- همه اسباب و وسايل، ذرّه‌اى از گرفتارى‌هاى قيامت را نمى‌کاهد. «لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ کاشِفَةٌ» 3- از تعجّب بعضى نسبت به قيامت، بايد تعجّب کرد. «تَعْجَبُونَ» 4- کسى که قيامت را باور کند، از خنده خود مى‌کاهد و به ياد قيامت مى‌گريد. «وَ تَضْحَکُونَ وَ لا تَبْکُونَ» 5- گاهى خنده، نشانه تکبّر و سرمستى است. تَضْحَکُونَ‌ ... وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ‌ 6- راه درمان غرور و سرمستى، سجده و عبادت است. فَاسْجُدُوا ... وَ اعْبُدُوا «والحمدللّه ربّ العالمين» جلد 9 - صفحه 343 سوره قمر اين سوره در مکّه نازل شده و پنجاوپنج آيه دارد. به مناسبت طرح مسأله‌ى «شقّ القمر» در آيه‌ى اول، اين سوره، «قمر» ناميده شده است. تمام آيات اين سوره با حرف «راء» ختم مى‌شود. پايان سوره‌ى قبل درباره‌ى معاد بود، آغاز اين سوره نيز سخن از معاد است. محتواى اين سوره، بيشتر مربوط به قيامت، نبوّت و ماجراى مخالفان انبيا است. همچنين در اين سوره، خداوند به سرنوشت شوم پنج گروه يعنى قوم نوح، عاد، ثمود، لوط و فرعون اشاره مى‌کند. جلد 9 - صفحه 344 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ به نام خداوند بخشنده‌ى مهربان.