1- آسمان‌ها از وحى متأثّرند، چگونه بعضى انسان‌ها اثر نمى‌پذيرند. يُوحِي ...
تَکادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ
2- يکى از آداب دعا و استغفار اين است که ابتدا ستايش خداوند را بجا آوريم.
يُسَبِّحُونَ ... يَسْتَغْفِرُونَ
3- دعاى فرشتگان مستجاب است. يَسْتَغْفِرُونَ ... إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (آرى،
«1». مريم، 90- 91.
«2». تحريم، 6.
جلد 8 - صفحه 374
دعا در حقّ ديگران داراى تأثير است)
4- هيچ مسئوليّت و کارى (حتّى تدبير امور هستى) نبايد مانع دعا و استغفار شود.
(فرشتگانى که تدبير امور هستى را به عهده دارند، دائماً مشغول تسبيح خداوند و دعا براى انسان‌ها هستند). يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ ... يَسْتَغْفِرُونَ
5- استغفار دو لطف قطعى را به دنبال دارد: مغفرت و رحمت. يَسْتَغْفِرُونَ ... الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
6- چون وحى از بالا نازل مى‌شود و آسمان‌ها مسير آن است «سَبْعَ طَرائِقَ» «1» از هر آسمانى که عبور مى‌کند نزديک است شکافته شود. «يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ»
7- شرک با همه ابعادش محکوم است. «اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ»
8- مشرکان بدانند که خداوند عقايد و اعمالشان را براى کيفر حفظ مى‌کند. «اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ»
9- عدم پذيرش مردم نبايد سبب دلسردى شود، پيامبر بايد به وظيفه خود عمل کند. «وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ»
10- وظيفه پيامبر، ابلاغ وحى است، اگر مردم به سراغ ديگران رفتند پيامبر وظيفه‌اى ندارد. «ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ»
11- پيامبر به هدايت مردم اشتياق و اهتمام فراوان داشت. «ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ»
12- پيامبر مسئول ارشاد مردم است، نه اجبار آنان به پذيرش. «ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ»
«1». مؤمنون، 17.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 375