برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 18)- سپس به موضع گیری کفار و مؤمنان در برابر آن پرداخته، میگوید: «آنها که به قیامت ایمان ندارند در باره آن شتاب میکنند» و میگویند: این قیامت کی خواهد آمد؟! (یَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِها).
آنها هرگز به خاطر عشق به قیامت و رسیدن به لقای محبوب، این سخن را نمیگویند، بلکه از روی استهزاء و مسخره و انکار چنین تقاضایی دارند.
«ولی آنها که ایمان آوردهاند پیوسته با خوف و هراس مراقب آن هستند، و میدانند آن حق است و خواهد آمد» (وَ الَّذِینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ یَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ).
و از اینجا روشن میشود که ایمان به قیامت و دادگاه بزرگ عدل الهی مخصوصا با توجه به این معنی که هر لحظه احتمال وقوع آن میرود چه تأثیر تربیتی عمیقی در مؤمنان دارد.
و در پایان آیه به عنوان یک اعلام عمومی، میفرماید: «آگاه باشید کسانی که در قیامت تردید میکنند (و با لجاج و عناد در مورد آن به محاجّه میپردازند) در گمراهی عمیقی هستند» (أَلا إِنَّ الَّذِینَ یُمارُونَ فِی السَّاعَةِ لَفِی ضَلالٍ بَعِیدٍ).
ج4، ص337
چرا که نظام این جهان خود دلیلی است بر این که مقدمهای است برای جهان دیگر، که بدون آن، آفرینش این جهان، لغو و بیمعنی است، نه با حکمت خداوند سازگار است و نه با عدالت او.