تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ أُولئِکَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ «10» ترجمه‌ همانا آنانکه کافر شدند هرگز بى‌نياز نکند آنها را مالهاشان و نه فرزندانشان از خداوند بچيزى و آنگروه ايشانند گيرانه آتش. جلد 1 صفحه 386 تفسير نقل شده که نصاراى نجران بعضى از آنها که باهوشتر بودند شناختند پيغمبر (ص) را که همان است که حضرت عيسى خبر داده و خواستند مسلمان شوند لکن بواسطه تزلزل مقام و ذهاب مال از دست آنها با آنکه اقرار به نبوت حضرت داشتند قبول اسلام ننمودند و اين آيه نازل شد که دلالت دارد بر آنکه هيچ چيز جز لطف خداوند بدرد نميخورد يا آنکه هيچ چيز از عذاب خداوند ذره جلوگيرى نخواهد نمود پس هيچ چيز قابليت ندارد که انسان براى او از خدا صرف نظر کند يا خود را بعذاب الهى گرفتار نمايد و بنظر حقير معنى اول الطف و ادق و احسن و اسلم از تقدير لفظ عذاب است و حاصلش آن است که هيچ چيز چيزى از حاجت بنده را بپروردگار رفع نمى‌کند و ذره بنده را از خداوند بى‌نياز نميسازد تا آنکه براى آن دست از خدا بردارد و بعذاب ابدى گرفتار شود و اللّه اعلم و اين کفار جحودى که براى حب جاه و مال انکار حق نمودند براى شدت صلاحيت سوختن فروزينه آتش جهنمند يا هيمه آن آتشند.