تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ «44»
و هر که را خدا گمراه کند (و به گمراهى خويش واگذارد) پس بعد از آن براى او هيچ ياورى نيست و ستمگران را هنگامى که عذاب الهى را ديدند مشاهده مىکنى که مىگويند: آيا راهى براى بازگشت (به دنيا) وجود ندارد؟