نکته‌های تفسیر نور

اگر چه در آياتى از قرآن، گمراهى گمراهان به خداوند نسبت داده شده، لکن آيات ديگر اين نسبت را تفسير مى‌کند و مى‌فرمايد: «يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ» «1»، خداوند، اهل طغيان و اسراف را گمراه مى‌کند. «وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ» «2»، خداوند، فاسقان را گمراه مى‌کند. «وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ» «3»، خداوند، ظالمان را گمراه مى‌کند. «يُضِلُّ اللَّهُ الْکافِرِينَ» «4» خداوند، کافران را گمراه مى‌کند. به عبارت ديگر گمراهىِ ابتدايى نداريم، ولى گمراهىِ کيفرى داريم که خداوند به کيفر اسراف و کفر و فسق افرادى، آنان را به وادى گمراهى مى‌کشاند.