از آنجا که اعراب جاهلى پسر را برتر از دختر مىدانستند، خداوند در اين آيه درباره آفرينش
جلد 8 - صفحه 425
هر دو کلمه «يَهَبُ» را به کار برد تا بفهماند پسر و دختر، هر دو هديهى الهى هستند و کلمه «ذکور» را با حروف «ال» آورد تا بگويد: آن پسرانى که شما به آن دل خوشيد، آنان نيز هديه الهى هستند.
مراد از «يُزَوِّجُهُمْ» آن است که خداوند گاهى پسر و دختر را توأم با يکديگر عطا مىکند. «1»