1- کفر و ناسپاسى مردم، اثرى در حاکميّت خداوند ندارد. فَإِنَّ الْإِنْسانَ کَفُورٌ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ ...
2- فرزند، هديهى الهى است. «يَهَبُ»
3- پسر يا دختر بودن فرزند را به او واگذار کنيم او بهتر مىداند. يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً ... عَلِيمٌ قَدِيرٌ
4- نمونه فرمانروايى مطلق خداوند اين است که به هر کس هر نوع فرزندى که بخواهد مىدهد. لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ ... يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ
5- ناخرسندى از داشتن فرزند دختر يا پسر، کفران نعمت الهى و هديه اوست.
فَإِنَّ الْإِنْسانَ کَفُورٌ ... يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ ...
6- خداوند همواره در حال آفرينش است. يَهَبُ ... يَخْلُقُ ... يَشاءُ (فعل مضارع، نشانهى استمرار است.)
7- فرزند دادن يا عقيم ساختن انسان، نمودى از علم و قدرت خداوند است.
يَهَبُ ... إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
8- عقيم بودن، دليل عدم قدرت خدا نيست. عَقِيماً ... قَدِيرٌ
«1». تفسير نورالثقلين.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 426