1- انبيا علاوه بر کمالات شخصى بايد معجزه داشته باشند. «مُوسى بِآياتِنا»
2- در شرايط قبيلهاى بايد به سراغ اقوام رفت. «قالَ لِقَوْمِهِ»* ولى در شرايط حکومتى بايد به سراغ حکومت رفت. «إِلى فِرْعَوْنَ» (در شيوه تبليغ ابتدا بايد به سراغ موانع و اصلاح عناصرى رفت که تغيير آنهاسبب تغيير جامعه است.)
3- طاغوتها به تنهايى قدرتى ندارند، اين اطرافيان هستند که به طاغوتها زور مىدهند. «فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ»
4- خنده و تمسخر نشانه پوکى و سبکسرى و هوچىگرى مخالفان است. «إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَکُونَ»