تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا يَصُدَّنَّکُمُ الشَّيْطانُ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (62)
وَ لا يَصُدَّنَّکُمُ الشَّيْطانُ: و البته بايد باز ندارد شما را شيطان از راه راست به وسوسه و اضلال، إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ: بدرستى که شيطان دشمن آشکار او هويدا و آنچه تواند سعى در گمراهى شما نموده تا به آتش نيران گرفتار و دشمنى خود را ظاهر سازد.
تنبيه:
در حديثى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمايد: و اما دشمنان تو از جن، پس شيطان و لشکر او هستند، پس هر گاه آمد تو را به وسوسه که مرد پسر
«1» به اين مضمون بحار الانوار ج 53 ص 59 روايت 45 بنقل از عيون.
«2» منتخب الاثر فصل 7 باب 8 روايت 3+ احقاق الحق ج 13 ص 205.
برخى از روايات اين مبحث را به تفصيل در کتاب «المهدى الموعود المنتظر» ج 2 ص 246- 214 تأليف مرحوم شيخ نجم الدين عسکرى ببينيد.
جلد 11 - صفحه 490
تو، جواب بگو خلق شده‌اند زنده‌ها براى آنکه بميرند و او داخل بهشت شود تا مرا مسرور سازد؛ و هر گاه آمد تو را به وسوسه که مال تو از بين رفت، بگو حمد براى خدائى که عطا فرمود و گرفت آن را، پس زکات بر من نيست؛ و هر گاه گويد مردم ظلم کنند تو را و تو ظلم ننمائى، بگو حجت روز قيامت براى کسانى است که ظلم کنند مردم را و بر نيکوکاران چيز نيست؛ و هر گاه گويد چه بسيار است نيکى تو براى ورود عجب بر تو، بگو بدى من بيشتر است؛ و هر گاه گويد چقدر زياد است دعا و ذکر تو، بگو غفلت من زيادتر است؛ و هر گاه گويد چقدر عطا کنى مردم را، بگو آنچه گرفته شود بيشتر است از آنچه عطا نمايم؛ و هر گاه گويد چه بسيارند کسانى که ظلم کنند تو را بگو ظلم من بيشتر است؛ و هر گاه گويد چه قدر طاعت کنى، بگو چه طولانى است معصيت من.