تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ آمَنُوا بِآياتِنا وَ کانُوا مُسْلِمِينَ (69)
الَّذِينَ آمَنُوا بِآياتِنا: آن کسانى که ايمان آوردند به آيتهاى کلام ما، وَ کانُوا مُسْلِمِينَ: در حالتى که بودند سالم و خالص سازنده نفسهاى خود از شائبه شرک و ريا و بر وجه اخلاص تسليم شوندگانند فرمان ما را.
بيان: کلمه مبارکه «يا عباد:- در اصل يا عبادى «يا» حذف و کسره دلالت بر محذوف است» اضافه تشريفى دال است بر جلالت و شرافت بندگان خاصه الهى وصف فرموده آنان را به دو وصف: يکى وصف علمى که عبارت از معتقدات حقه ايمانيه و فرامين سبحانيه، و ديگر وصف عملى که مقام تسليم در فرمانبردارى؛ به جامعيت اين دو صفت، رتبه عالى بندگان را جائز و شئونات
جلد 11 - صفحه 495
بهشتى را نائل شوند.