نکته‌های تفسیر نور

مراد از «عارِضٌ» توده ابرى است که در آسمان پيدا شود و گستردگى آن تمام افق را بپوشاند. «أَوْدِيَةٌ» جمع «وادى» به معناى درّه و سرزمين محل سکونت است. «تُدَمِّرُ» از «تدمير» به معناى هلاک و نابود کردن است. قوم عاد که با بى‌آبى و خشکسالى شديدى روبرو شده و مدت‌ها منتظر باران بودند، ابتدا با ديدن توده ابر خوشحال شدند، ولى بعد فهميدند که اين ابرِ نعمت نيست، بلکه ابرِ نقمت و همان عذابى است که خواهانش بودند و براى آمدنش عجله مى‌کردند.