تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فِيهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِذْ کانُوا يَجْحَدُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «26» و همانا به قوم عاد چنان امکاناتى داديم که به شما (اهل مکّه) نداديم و به آنان گوش و چشم و دل داديم، ولى گوش و چشم و دل آنان به حالشان سودى نبخشيد، زيرا پيوسته آيات خدا را انکار مى‌کردند و (بالاخره) عذابى که آن را به مسخره مى‌گرفتند، آنان را فراگرفت.