برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 28)- در این آیه، آنها را مورد سرزنش قرار داده و با این بیان شدیدا محکوم میکند: «پس چرا معبودانی را که غیر خدا برگزیدند به گمان این که آنها را به خدا نزدیک میکنند در آن لحظات سخت و حساس به یاری آنها نشتافتند»؟! (فَلَوْ لا نَصَرَهُمُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْباناً آلِهَةً).
راستی اگر این معبودان بر حق بودند پس چرا پیروان خود را در آن مواقع حساس یاری نکردند، و از چنگال عذابهای هولناک نجاتشان ندادند؟
سپس میافزاید: نه تنها به آنان کمکی نکردند «بلکه از میان آنها گم شدند» (بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ).
موجوداتی این چنین بیعرضه و بیارزش که مبدأ هیچ اثری نیستند، و به هنگام حادثه گم و گور میشوند، چگونه شایسته پرستش و عبودیتند؟! و در پایان آیه میگوید: «این بود (نتیجه) دروغ آنها، و آنچه را افترا میبستند»! (وَ ذلِکَ إِفْکُهُمْ وَ ما کانُوا یَفْتَرُونَ).
این هلاکت و بدبختی، این عذابهای دردناک، و این گم شدن معبودان در
ج4، ص436
زمان حادثه، نتیجه دروغها و پندارها و افتراهای آنها بود.