برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 34)- در این آیه صحنهای از مجازات دردناک مجرمان و منکران معاد را مجسم کرده، میفرماید: «روزی را به خاطر بیاورید که کافران را بر آتش عرضه میکنند» (وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ).
آری! گاه دوزخ را بر کافران عرضه میکنند، و گاه کافران را بر دوزخ! هنگامی که کافران را بر آتش عرضه میکنند و شعلههای سوزان و کوه پیکر و وحشتناک آن را میبینند به آنها گفتند میشود: «آیا این حق نیست» (أَ لَیْسَ هذا بِالْحَقِّ).
آیا امروز هم میتوانید رستاخیز و دادگاه عدل خدا و پاداش و کیفر او را انکار کنید، و بگوئید این از افسانههای خرافی پیشینیان است؟! آنها که چارهای جز اعتراف ندارند «میگویند: آری سوگند به پروردگارمان» (قالُوا بَلی وَ رَبِّنا). که این حق است و جای شک و تردید در آن نیست، ما گمراه بودیم که آن را نا حق میپنداشتیم.
ج4، ص439
در این هنگام خداوند یا مأمور عذاب الهی «میگوید: پس بچشید عذاب را به خاطر آنچه انکار میکردید» (قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ).
و به این ترتیب در آن روز همه حقایق را با چشم خود میبینند و اعتراف میکنند، اعتراف و اقراری که سودی به حال آنها ندارد.