برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 7)- وای بر دروغگوی گنهکار! آیات گذشته نشان میداد که گروهی هستند که سخنان الهی با انواع دلائل توحیدی و مواعظ و اندرزها را میشنوند ولی در آنها اثر نمیکند، در اینجا از این گروه و عواقب اعمال آنها بطور مشروح سخن میگوید.
نخست میفرماید: «وای بر هر دروغگوی گنهکار»! (وَیْلٌ لِکُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ).
«افّاک» به معنی کسی است که بسیار دروغ میگوید، و گاه به کسی که دروغ بزرگ میگوید هر چند زیاد هم نباشد گفته شده.
از این آیه به خوبی روشن میشود که موضع گیری خصمانه در برابر آیات الهی کار کسانی است که سر تا پا آلوده گناه و کذب و دروغند، نه پاک نهادان راستگو.