قرآن بارها با بيانات گوناگون به اين اصل اشاره فرموده است که نتيجه عمل به خود انسان بر مىگردد، چنانکه مىفرمايد:
«وَ مَنْ يَشْکُرْ فَإِنَّما يَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ» «1» هر کس شکر کند، پس براى خويش شکر کرده و هر کس کفران ورزد به زيان خويش است.
«فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها» «2» هر کس هدايت پذيرفت، به نفع خود
«1». لقمان، 12.
«2». زمر، 41.
جلد 8 - صفحه 523
اوست و هر کس گمراه شد، به ضرر خود اوست.