1- خداوند عادل است و در نزد او بد کار و نيکوکار يکسان نيستند. أَمْ حَسِبَ ...
2- ريشهى بسيارى از انحرافات، پندارهاى موهوم است. أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ ...
3- گناه، خطر است ولى بيشترين خطر براى کسانى است که به سراغ گناه مىروند. «اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ» (در کلمه «اجتراح» طلب و خواستن نهفته است)
4- خلافکاران نيز در فطرت خويش مايلند که هم رديف نيکوکاران باشند. أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ ...
5- هم ايمان و عمل صالح و هم گناه در زندگى و مرگ انسانها نقش دارند.
«سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ»
6- داورى بر اساس خيال و پندار محکوم است. أَمْ حَسِبَ ... ساءَ ما يَحْکُمُونَ