1- آيات قرآن، روشن و روشنگر است. «آياتُنا بَيِّناتٍ»
2- کافران، به جاى انديشه در آيات خدا، آبا و اجداد خود را طلب مىکنند. تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا ... ائْتُوا بِآبائِنا
3- هرگاه سخن منکران را نقل کرديد، پاسخ آن را هم بيان کنيد. وَ ما يُهْلِکُنا إِلَّا الدَّهْرُ ... قُلِ اللَّهُ يُحْيِيکُمْ
4- نشانههاى قدرت و حکمت و عدالت خداوند، به قدرى روشن و بيّن است که دليلى براى شک در قيامت باقى نمىگذارد. «لا رَيْبَ فِيهِ»
5- حيات نخستين آدميان، نشان امکان قيامت است. يُحْيِيکُمْ ... ثُمَّ يُمِيتُکُمْ
6- تقاضاى زنده کردن نياکان در دنيا بر اساس جهل و ناآگاهى است. «أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»
7- ترديد در معاد، برخاسته از جهل انسان است. «أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»