تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ (30)
«1» مجمع البيان (1403 ق- قم) ج 5 ص 80.
جلد 12 - صفحه 60
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا: پس اما آنانکه ايمان آورده‌اند به خدا و تمام آنچه پيغمبر از جانب خدا آورده، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى شايسته از طاعات و عبادات و خيرات و مبرات، فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ: پس داخل فرمايد ايشان را پروردگارشان در رحمت بى‌منتهاى خود که از جمله آن بهشت با نعيم ابديه است، ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ: اين دخول در رحمت شامله آنست رستگارى آشکارا و ظفر هويدا. آيه شريفه اشعار است به آنکه شايسته مثبت و محقق ايمان است، بنابراين ايمان قولى فقط بدون عمل صالح در آخرت منتج نتيجه نخواهد بود.