اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَه‌ُ الکِبرِياءُ فِي السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ وَ هُوَ العَزِيزُ الحَکِيم‌ُ (37)
و از براي اوست و اختصاص باو دارد کبريايي و بزرگواري در آسمان‌ها و زمين و اوست عزيز قادر قاهر حکيم عالم بجميع حکم و مصالح و مفاسد.
وَ لَه‌ُ الکِبرِياءُ فِي السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ چنانچه در حديث قدسي است:
الکبرياء ردائي و العظمة ازاري فمن نازعني فيه فقد اخذلته بزرگي باو مي‌برازد و بس تمام مخلوقات در پيشگاه او ذليل و حقير و کوچک هستند چه از عالم بالا و چه از عالم سفلي.
وَ هُوَ العَزِيزُ عزت و شوکت و عظمت و علو و قهر و غلبه اختصاص باو دارد.
الحَکِيم‌ُ که از شئونات علم است مثل سميع و بصير و مدرک و مريد که منشأ آنها علم است چنانچه منشأ انتزاع کبريايي و عظمت و عزت و علوّ قدرت است.
جلد 16 - صفحه 132
هذا آخر ما اردنا في تفسير سورة المبارکة الجاثية و يتلوه تفسير سورة الاحقاف و بقية السور بعون اللّه و توفيقه. و الحمد للّه و الصلاة علي رسوله و اللعن علي اعدائه و اعداء رسوله و اعداء آل رسوله. و انا العبد سيد عبد الحسين الطيب.
جلد 16 - صفحه 133
بسم اللّه العزيز الحکيم، و الحمد للّه العلي العظيم. و الصلاة و السلام علي نبيه الکريم و علي من هو من اللّه العليم، و اللعن علي اعدائهم اللئيم.
سورة المبارکة الاحقاف مکية و هي خمسة و ثلاثون آية