برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 1)- مؤمنان پیرو حقند و کافران پیرو باطل: این آیه و دو آیه بعد از آن در حقیقت مقدمه‌ای است برای یک دستور مهم جنگی که در آیه چهارم داده شده است.
در آیه نخست وضع حال کافران، و در آیه دوم وضع حال مؤمنان را بیان کرده، و در آیه سوم آن دو را با هم مقایسه می‌کند، تا با روشن شدن این خطوط آمادگی برای پیکار مکتبی با دشمنان بی‌رحم و ستمگر حاصل شود.
نخست می‌فرماید: «کسانی که کافر شدند و (مردم را) از راه خدا باز داشتند خداوند اعمالشان را به نابودی می‌کشاند و گم می‌کند» (الَّذِینَ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ
ج4، ص445
سَبِیلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ)
.این اشاره به سردمداران کفر و مشرکان مکه است.