تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ «6»
وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ: و داخل فرمايد ايشان را به بهشت، عَرَّفَها لَهُمْ:
در حالتى که تعريف کرده است آن بهشت را براى ايشان در دنيا تا اشتياق به آن پيدا نموده به موجبات آن که طاعات و عبادات است اقدام کنند، يا منازل و درجات آن را در آخرت پيش از دخول ايشان بنمايد تا وقت ورود آن منازل چنان پندارند که سالها در آنجا ماندهاند.