پیام‌های تفسیر نور

1- وارد ساختن مؤمنان به بهشت، جلوه‌اى از ولايت الهى است. بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا ... إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ‌ 2- اهل ايمان و عمل صالح در مقامى هستند که خداوند خود عهده‌دار وارد ساختن آنان به بهشت است. إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ‌ ... 3- ملاک، پايان کار است وگرنه بهره‌گيرى‌هاى مادّى، کم و بيش براى همه هست. جَنَّاتٍ تَجْرِي‌ ... يَأْکُلُونَ کَما تَأْکُلُ الْأَنْعامُ‌ 4- براى تشويق به حقّ، از تمايلات طبيعى مردم استفاده کنيد. (انسان به طور طبيعى از باغ و نهر لذّت مى‌برد) «جَنَّاتٍ تَجْرِي» 5- بهره‌گيرى و کاميابى در چهارچوب مقرّرات الهى جايز است. (آنچه مورد انتقاد قرآن است، کاميابى‌هاى حيوان‌گونه است) «يَأْکُلُونَ کَما تَأْکُلُ الْأَنْعامُ» 6- شکم‌پرستى، برجسته‌ترين نفسانيّات انسان است، زيرا مقام، مال و شهوت، «1». نجم، 29. «2». اعراف، 179. «3». فجر، 19. «4». غررالحکم. جلد 9 - صفحه 73 هر چند صباحى به سراغ انسان مى‌آيد، ولى شکم دائماً مزاحم است. (قرآن در کنار عنوان کاميابى، نام خوردن را جداگانه آورده است.) «يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْکُلُونَ» 7- زندگى کفّار، از نظر ماهيّت حيوانى است و از نظر پايان و فرجام، دوزخى. «کَما تَأْکُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ» 8- در ارزيابى‌ها، عاقبت‌کار را هم به حساب آوريد. «النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ»