تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فِيها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ کَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ «15» وصف بهشتى که اهل پروا به آن وعده داده شده‌اند، (چنين است:) در آن نهرهايى است از آبى که بدبو شدنى نيست و نهرهايى از شير که مزه آن دگرگونى ندارد و نهرهايى از شراب که براى نوشندگان لذّت‌بخش است و نهرهايى از عسل مصفّا و ناب. و براى آنان در آنجا هرگونه ميوه‌اى موجود است و نيز آمرزشى از طرف پروردگارشان. (آيا اينان) همانند کسانى هستند که در آتش جاودانه‌اند و آبى جوشان، نوشانده مى‌شوند، که اندرونشان را متلاشى مى‌کند.